مورچه کوچولو

6 آذر حدیثه السادات ، آباجه ی آقا رضا به دنیا اومد که با هم 2 سال و سه ماه اختلاف سنی دارن. اینم عکسای آقا رضا     و آباجه آقا رضا          ...

دفتر چه بیمم تاریخ اعتبارش تموم شده بود بابایی میخواست تمدیدش کنه که آقاهه بهش گفت از دوسالگی دیگه باید دفترچش عکسدار بشه . مامانی هم یکی از عکسامو خودش درست کرد تا بابایی چاپش کنه و بچسبونتش رو دفترچم و این طور شد که دیگه من هم مثل آدم بزرگا اولین عکس سه در چهارم چاپ شد.     ...

چند وقته پیش حوس کردم چادر داشته باشم مامان جان هم واسم درست کرد آخه دوست دارم کناره مامانی بایستم نماز بخونم. اینم شکاره لحظه ها از نماز خوندنم توسط مامانی      یه کشک و بادمجونه خوشکل و خوشمزه دست پخت مامان اینم کیک گوشته که باز مامانی پخت ولی یه کوچولو روش سوخته بود و تهش یکم نپخته بود   ...

مدتها پیش بابایی برام قصری خرید ، اوایلش که اصلا کاری بهش نداشتم تازگیا باهاش بازی میکنم به این صورت که میبینید ، از لگنش به عنوان کلاه استفاده میکنم خودشم به عنوانه صندلی ، البته مامانی وبابایی امیدوارن که کم کم طرز استفادشو کامل یاد بگیرم .     ...

پنج شنبه دایی احسان دعوتمون کرد خونشون واسه نهار که برامون جوجه پخته بود خاله هم با این حالش کلی زحمت کشیده بود آخه خاله معصونه (به زبان پرنیان خانم) نی نی داره تو شکمش  خیلی خوشمزه شده بود دستشون درد نکنه.  بابایی هم واسه نی نیشون یه بلوز خریده بود که بهشون دادیم. اینم چادر مانا دختر خواهر خاله معصومه است که خاله واسش درست کرده منم باهاش بازی کردم. مانا یک سال از من بزرگتره. زیتون بندری سوغات بابایی از بندر عباس که میوه مخصوصه بندره    این دوتا عروسکارم خاله خودش درست کرده   این دفتر نقاشیه خوشکلم خاله بهم داد     ...

چند وقت پیش بابایی گفت یه ماموریته یک روزه دارم که برم بندر عباس . بعد از دوستاش شنیده بود که در گهان خیلی قیمتاش خوبه واسه همین تصمیم گرفت یه روزم بره درگهان ببینه قیمتا چه جوریه این همه میگن خوبه فایده داره یا نه.  27 آبان ساعت 7 شب پرواز داشت به سمت بندر عباس ، فردا صبح تا ظهر کارش و انجام داد و بعدش رفت بازار خود بندر اما میگفت اصلا به درد نمیخوره قیمتاش مثل اصفهانه.  فردا صبح یعنی 29 رفت به سمت بندر درگهان که میگفت قیمتا خوب بود اما چون زمانم خیلی کم بود نتونستم خوب بگردم . وقتی اومده بود اصفهان میگفت به نظر خودم خیلی خرید کردم اما اینایی که خریدم خیلی کمه کاش بیشتر وقت داشتم. اینم چندتا عکسه از سفره دو روزه بابایی به بن...

15 آبان که روز تولدم بود و این هم عکسام در دومین روز محرم ...     چند تا عکس دیگه از خودم... از اون لحظه ای که دوربین و دست مامان میبینم تا میاد عکس بگیره هی میگم: عکس ببینم ،عکس ببینم، هر چیم مامانی میگه با دوربین عکس میگیریم تو کامپیوتر میبینیم راضی نمیشم که نمیشم واسه همین تو تمام آخرین عکسام در حال گریم.  خوب میخوام دیده ا!  به خاطر همین معمولا قایمکی ازم عکس یا فیلم میگیرن که من نبینم چون اگه دوربینو ببینم همش میگم میخوام. 16 آبان با مامانی و بابایی رفتیم خانه بهداشت که قد و وزنم رو گرفت ، وزنم 9 کیلو 100 گرم بود و قدم 89 سانتیمتر.  خداروشکر روی نمودار خودم خوبم .  ...

28 اردیبهشت 92 که برای واکسن 18 ماهگی رفتیم خانه بهداشت به مامان گفتن که دیگه کم کم شیرش و کم کن . مامانی هم از اون روزبه بعد سعی کرد آروم آروم شیر کمتر بهم بده هر یک ماه که میگذشت یه وعده کمتر بهم میداد تا اواسط مهر که دیگه شده بود یک بار اونم فقط قبل از خواب شبم . یکی دو هفته آخرم یک روز درمیون میداد وشبهایی که اش نمیخوردم به جاش برام قصه میگفت.    تا اینکه در تاریخ 12 آبان 1392 برای آخرین بار شیر خوردم، البته اگه میدونستم دیگه نمیخورم حداقل باهاش یه وداع درست حسابی میکردم. حیف.....................   الانم که یک هفته از شیر میگذره ولی هرزگاهی میگم مامان اش، مامانی هم یه جوری ...

الان یه هفتس هر روز صبح مامان جان ساعت 11 میاد دنبالم میریم دعا. بعداز ظهرم ساعت 8 میاد دوباره دنبالم میریم امامزاده. جمعه هم که روز علی اصغر بود با مامان جان رفتیم امام زاده اما چون لباس نداشتم علی اصغر نشدم، آخه مامانی فکر میکرد اونجا لباس بدن واسه همین برام ندوخته بود. ایشالا سال دیگه برام میدوزه. تو خونه هم هر وقت از تلویزیون صدای روضه میاد شروع میکنم سینه بزنم، حسابی یاد گرفتم حتی یه وقتا دو دستی هم میزنم.  البته الان دو شبه وقتی بابا از سر کار میاد با بابا ،مامان و مامان جان میریم روضه. یه سری عکس دیگه از خودم با لباس مشکی....... و باز هم در حاله گریه چون دوربین و دیدم و خواستم، ولی مامانی بهم نداد  ...